Algemeen:
Intel heeft na een jaar testen van Xeon-servers gekoeld met minerale olie, de resultaten van deze proef met oliekoeling voor servers gepubliceerd. Intel concludeert dat servers die ondergedompeld zijn, toch efficïent gekoeld kunnen worden.
Het grootste energieverbruik in datacentra is de koeling die nodig is om oververhitting te voorkomen, de energiebehoefte van een gemiddeld datacentrum (koeling, verlichting en andere zaken meegenomen) is ongeveer tweemaal zo groot als wat de eigenlijke computerhardware zelf nodig heeft. De pue-waarde (power usage efficiency waarde), wat de verhouding is tussen het opgenomen vermogen van de serverhardware en het totale opgenomen vermogen van het datacenter, bedraagt ongeveer 1,8. Er zijn ook veel zuinigere datacentra, die een pue-waarde van ongeveer 1,2 of 1,3 behalen.
Techniek:
Intel heeft samen met het Texaanse bedrijf Green Revolution Cooling geprobeerd de koeling zuiniger te maken. Met een test in het Texas Advanced Computing Center dat een jaar duurde, hebben ze aangetoond dat koeling zuiniger kan. In plaats van de traditionele luchtkoeling en de bijhorende airconditioning, hebben ze de servers ondergedompeld in minerale olie in een CarnotJet System.
Resultaat:
De minerale olie, die niet elektrisch geleid, bleek zeer effectief te zijn in het afvoeren van de warmte. De pue-waarde van de geteste servers daalde tot ongeveer 1,02-1,03. Deze methode van koeling had geen nadelige invloed op de prestaties van de zeven geteste Xeon-servers. Intel is op deze moment ongeveer tien geavanceerde koelingstechnieken aan het analyseren. "Elke techniek heeft zijn voor- en nadelen, en elke markt heeft andere prioriteiten," zei Mike Patterson, een 'senior thermal architect' voor datacentra bij Intel, die toezicht hield op deze test.
Persoonlijke mening:
Ik vind dit een zeer tof idee dat Intel zich bezig houdt met het uittesten van zuinigere koelingstechnieken en zich zo bezig houdt met het milieu. Het koelen van servers met behulp van oliekoeling vind ik toch zelf wel zeer indrukwekkend.
Bronnen:
Het Electronics Engineering Video Blog hebben een megaopslagserver met een prijskaartje van 250000 dollar gedemonteerd en het aan een uitgebreide inspectie onderworpen. De megaopslagserver waar we hier over praten is de IBM 3390 DASD (Direct Access Storage Device) met een maximale opslagcapicteit van bijna 23GB uit november 1989. Dit systeem zou minimaal drie keer de hoeveelheid opslagruimte per vierkante meter bieden ten opzichte van zijn voorgangers uit de 3380-reeks. Voor die periode was het een zeer enorme prestatie, maar op dit moment wordt de opslagcapacitieit eerder uitgedrukt in petabytes (= 1024 terabytes).
De bereikte snelheden van zo'n 4,2 MB per seconde komen nog niet eens in de buurt met onze huidige datacenters. Hetzelfde geldt blijkbaar voor de kwaliteitscontrole, want zoals je kan zien in de video hieronder, blijkt het dat er een vlieg in het systeem is gekropen tijdens onderhoud of productie. Het systeem weegt ongeveer zo'n 38,5 kg.
Posts
